Rhipsalis (Rhipsalis) - opieka domowa

Nazwa łacińska: (Rhipsalis)

Kategoria: byliny epifityczne

Pochodzenie: Ameryka, Afryka, Azja Południowa

Wyjątkowy ripsalis

Brak kolców u ripsalisa nie przeszkadza mu zajmować honorowego miejsca w rodzinie kaktusów. Rodzaj ripsalis składa się z około pięćdziesięciu odmian najstarszych kaktusów epifitycznych, które zostały zbadane przez botaników i jako pierwsze zaczęły pojawiać się w uprawie roślin doniczkowych. Można zauważyć, że znajomość ripsalisa wśród ogrodników jest mniejsza niż w przypadku jego najbliższych krewnych, takich jak schlumbergera i hatiora.

Kaktus ripsalis uważa Amerykę, Afrykę i wilgotne tropikalne dżungle za swoją ojczyznę. Azja Południowa i wyspy Oceanu Indyjskiego, ze względu na swój klimat z ciepłymi deszczami, są odpowiednie dla leśnych kaktusów. Pomogły w tym ptaki wędrowne. Korony drzew lub skaliste występy stanowią odpowiednie podłoże, w którym ripsalis sukulent czuje się doskonale.

Opis ripsalisa: jego cienkie, cylindryczne, gwiazdkowate lub płaskie, zielone, całkowicie bezkolcowe pędy składają się z wydłużonych, rozgałęzionych segmentów o różnej długości, tworząc krzewy, które lubią półcień, tworzony przez ogromne drzewa. W okresie jesienno-zimowym ripsalis kwitnie drobnymi, białymi lub żółtymi kwiatami. Cała długość pędu i jego wierzchołek mogą być miejscem, w którym znajdują się kwiaty, które następnie przekształcają się w soczyste owoce, przypominające agrest.

Ripsalis – gatunki

Ripsalis cereuscula

Znany również jako ripsalis cereusowaty lub ripsalis świecznikowy, pochodzi z Brazylii, Argentyny i Urugwaju i jest powszechnie uprawiany.

Rośliny doniczkowe ripsalis cereuscula, z silnie rozgałęzionymi, łukowatymi pędami, tworzą gęste, ażurowe, wieloletnie krzewy o wysokości około sześćdziesięciu centymetrów. Kwitnienie ripsalisa w warunkach domowych jest rzadkim zjawiskiem. Czasami można podziwiać dwucentymetrowe, śnieżnobiałe kwiatki.

Ripsalis cassutha

Należy do gatunków bezpestkowych i jest najpopularniejszy wśród ogrodników. Ripsalis cassutha uprawia się w doniczkach ściennych. Jego pędy są cienkie i segmentowe, a w długości mogą osiągać do 3 metrów.

Kaktus jest dość dekoracyjny ze względu na swoją chaotyczną, wijącą się zieleń. Kremowe kwiaty obficie kwitną wzdłuż pędów i pokrywają cały krzew. Na miejscu pąków wkrótce pojawiają się czerwonawe jagody.

Ripsalis pilocarpa

W przeciwieństwie do ripsalisa cereuscula, ten gatunek ma znacznie masywniejsze i mniej rozgałęzione pędy, pokryte opuszczonymi, żółtawymi włoskami. Jak kwitnie ripsalis tego gatunku?

Jeśli warunki uprawy w domu zbliżą się do naturalnych, można podziwiać to niezwykłe zjawisko do trzech razy w roku. Duże, dwudziestomilimetrowe, białawo-żółte kwiaty z licznymi płatkami i pręcikami pokrywają domową roślinę ripsalis. Przyjemny, intensywny zapach rozprzestrzenia się po całym otoczeniu rośliny. Po kwitnieniu na zapylonych pędach mogą zawiązać się okrągłe, centymetrowe jagody, które wyglądają wspaniale i ozdabiają roślinę.

Ripsalis capilliformis

Elegancka, zwisająca roślina sukulentowa z długimi, ponad metrowe, cienkimi, miękkimi i gęsto rozgałęzionymi pędami. Na bujnym krzewie pojawiają się bardzo małe, białe kwiatki.

Ripsalis crispata

Krzewiasty, piękny sukulent ze zwisającymi, gęstymi pędami, które składają się z płaskich, wydłużonych, do dziesięciu centymetrów segmentów. Z zewnątrz ripsalis crispata przypomina schlumbergerę. Drobne, kremowe kwiatki na każdym segmencie pędu sprawiają, że jest on czarujący.

Ripsalis mesembryanthemoides

Bardzo ciekawy i atrakcyjny kaktus-epifit z tropików Brazylii. Na głównych, silnych, wydłużonych, cylindrycznych, zdrewniałych, dwudziestocentymetrowych pędach, o jasnozielonym kolorze, znajdują się wtórne, krótkie gałązki i ogromna ilość korzeni powietrznych. W całości przypominają gałązkę choinkową. Ripsalis mesembryanthemoides to roślina kwitnąca. Jest szczególnie piękna i oryginalna, gdy pojawiają się białe kwiaty. Po kwitnieniu roślina jest ozdobiona białymi, soczystymi, pięciomilimetrowymi jagodami.

Ripsalis Russellii

Szczególny urok i niezwykła elegancja emanują z drobnych, jasnożółtych kwiatów i różowych jagód-koralików, rozmieszczonych wzdłuż metrowych pędów, składających się z szerokich, płaskich segmentów.

Ripsalis lidbergiana

Charakterystyczną cechą tego gatunku są cienkie, pięciomilimetrowe pędy, które mają kształt patyczków, a ich długość może sięgać dwóch metrów. Wtórne segmenty są znacznie krótsze. Delikatne, różowe kwiatki są małe.

Ripsalis burchellii

Leśny, epifityczny egzotyk jest w ludowej mowie nazywany „koralem”. Małe, pięciocentymetrowe segmenty tworzą cienkie, okrągłe w przekroju pędy, które rosną do pół metra. Na końcach pędów pojawiają się drobne, żółte kwiatki. Roślina ripsalis będzie wyglądać wspaniale zarówno w wiszących doniczkach, jak i na podstawkach.

Ripsalis – pielęgnacja w domu

Ripsalis, roślina doniczkowa, jest uważana za całkowicie niewymagającą, ale ma pewne wymagania. Leśny kaktus należy na czas podlewać, nawozić, stworzyć mu komfortową temperaturę, odpowiednie oświetlenie i oczywiście odrobinę miłości. A teraz przyjrzyjmy się szczegółowo, jak dbać o roślinę ripsalis?

Oświetlenie i temperatura

Dla leśnego mieszkańca odpowiedni będzie parapet od strony wschodniej lub zachodniej. Na południowej stronie należy koniecznie zacieniać roślinę przed jasnymi promieniami słonecznymi. Północne obszary wpłyną negatywnie na wzrost pędów i brak kwitnienia.

Komfortową temperaturą latem jest 18-25°C, zimą – 15-17°C. W chłodnym miejscu roślina dobrze odpocznie i przygotuje się do intensywnego wzrostu i obfitego kwitnienia. Niższy poziom temperatur, 10°C, ale nie należy nadużywać tych parametrów.

Podlewanie i wilgotność powietrza

Ripsalis, roślinę doniczkową, należy podlewać wodą odstającą o temperaturze pokojowej. Interwały podlewania regulujemy, gdy podłoże w doniczce jest lekko przeschnięte, w około jednej trzeciej objętości. Jeśli w okresie spoczynku ripsalis utrzymuje się w chłodnym środowisku, należy go podlewać rzadziej.

Duża wilgotność powietrza będzie komfortowa dla leśnego kaktusa. Można użyć spryskiwacza do zraszania co trzy dni lub urządzić roślinie kąpiel w ciepłym prysznicu. Doniczki do kwiatów z automatycznym nawadnianiem będą bardzo przydatne dla ripsalisa.

Nawożenie ripsalisa

W ciepłym okresie roku, ripsalis sukulent, warto nawozić co dwa tygodnie. Specjalne nawozy mineralne dla kaktusów i sukulentów, a także nawozy dla roślin kwitnących, z niewielką ilością azotu, będą odpowiednie dla ripsalisa.

Gleba

Roślina doniczkowa ripsalis doskonale adaptuje się w mieszance ziemi o neutralnym pH, dobrej przepuszczalności wody i powietrza. Mieszanka z równych części liściowej ziemi, darni, grubego piasku i torfu będzie doskonałym rozwiązaniem. Gotowa gleba, w której dobrze rosną sukulenty, jest dostępna w sklepie.

Rozmnażanie i przesadzanie ripsalisa

1. Rozmnażanie ripsalisa przez sadzonki jest proste i skuteczne. Odłamujemy od rośliny fragment pędu średniej wielkości, składający się z kilku segmentów. Wysuszony pęd sadzimy w wilgotnej mieszance torfu i piasku. Można stworzyć warunki mini-szklarni i temperaturę 22-25°C.
2. Rozmnażanie ripsalisa przez nasiona jest znacznie rzadsze niż poprzednia metoda. Jeśli jest się zainteresowanym, można wysiać nasiona w wilgotnej glebie. Sadzonki, które urosną i się wzmocnią, należy przesadzić do oddzielnej doniczki na stałe miejsce. Należy utrzymywać temperaturę 22-25°C.
3. Ripsalisa można rozmnożyć, dzieląc krzew na części.

Przesadzanie ripsalisa odbywa się w zależności od wieku rośliny.

Szkodniki i choroby ripsalisa

Na mięsiste pędy rośliny doniczkowej mogą zaatakować wełnowce lub tarczniki. W przypadku częściowego porażenia rośliny należy zastosować naturalną metodę zwalczania: roztwór cebulowy, czosnkowy lub tytoniowy. Jeśli te zabiegi nie wystarczą, stosujemy preparaty chemiczne.

Trudności w uprawie

• Dlaczego ripsalis nie kwitnie? Roślinie brakuje światła, podlewanie nie jest regularne, gleba nie jest wystarczająco odżywcza.
• Ripsalis traci liście i pąki – roślinę nie należy przestawiać z jednego miejsca w drugie.
• Pędy bledną, stają się wiotkie – pojawiła się zgnilizna korzeniowa, możliwe są uszkodzenia przez szkodniki.