Pachira (Pachira) - opieka domowa

Łacińska nazwa: Pachira

Rodzina: Malvaceae

Pochodzenie: Ameryka Środkowa i Południowa, Indie, Afryka

Ciekawe informacje o pakhirze

Pachira (Pachira) - rodzaj tej niezwykłej rośliny, która lubi ciepło i wysoką wilgotność powietrza, obejmuje 24 gatunki i należy do rodziny Malvaceae.

Nazwę "pachira" od 1775 roku roślina zawdzięcza francuskiemu naturaliście, Jean Baptiste Oblé.

Niezwykłe, egzotyczne, wiecznie zielone drzewo pakhira, osiągające do osiemnastu metrów wysokości, charakteryzuje się korzeniami w kształcie "chodułki". Pochodzi z tropikalnych, wilgotnych dżungli Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie panuje zmienny klimat, a wilgotność gwałtownie zmienia się z suszą. Roślina musi się przystosowywać do tych warunków. Pachira ma oryginalny pień z pogrubioną dolną częścią. Między korą pnia a drewnem tworzy się specjalna warstwa, w której gromadzi się woda w okresie suszy. Dlatego nazywana jest "pachira wodna" i porównywana do drzew butelkowych. Sama nazwa rośliny w tłumaczeniu na rosyjski oznacza "gruba". "Drzewo pieniężne" - tak nazywane są te dekoracyjne drzewa w Azji Wschodniej, gdzie są symbolem finansowego dobrobytu i szczęścia. Bliskimi krewnymi są baobaby.

Piękne, jasnozielone, dłoniasto złożone liście pakhiry znajdują się na długich ogonkach i przypominają liście kasztana. Stąd też pochodzi kolejna nazwa - "kasztan malabarski" lub "kasztan gwiański". Kwiaty pakhiry są białe, wąskie, o długości około 10-15 cm, pięknie zebrane w kwiatostany przypominające kłosy, z których unosi się zapach wanilii. Po zakończeniu kwitnienia tworzy się duży, zielony owoc, w którym znajduje się do 25 orzechów. Są one spożywane na surowo, gotowane lub smażone. Z mąki z orzechów piecze się chleb. Dodatkowo przygotowywany jest napój przypominający gorącą czekoladę. Jadalne są również kwiaty i liście rośliny. Uprawia się całe plantacje pakhiry.

Gatunki pakhiry

Pachira wodna lub pachira Akwatica (Pachira Aguatica)

Pochodzeniem to małe drzewo z grubym pniem i pięknymi, grubymi, błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi jest Ameryka Południowa. Liście pakhiry przypominają liście kasztana. Dlatego pachira ma również nazwy "kasztan malabarski" lub "kasztan gwiański". Kwitnienie w warunkach domowych jest bardzo rzadkim zjawiskiem. Mimo braku kwiatów, roślina pachira jest unikatowa. Niezwykle ciekawe jest staranne splątanie pni pakhiry, które bardzo powoli zmieniają swoje rozmiary, a liście rosną aktywnie, tworząc gęsty, oryginalny, zielony "kapelusz". To piękno nie może nie przyciągnąć ciekawskich spojrzeń miłośników egzotyki. Pachira jest teraz dostępna w sklepach z roślinami i będzie wspaniałym prezentem. Roślina pachira posiada wiele korzystnych i pięknych właściwości. Może ona wzbogacić powietrze w tlen i ozon, co poprawia mikroklimat w pomieszczeniu. Pachira domowa korzystnie wpływa na układ nerwowy w przypadku nerwic, bezsenności, wzmacnia odporność organizmu, co zmniejsza liczbę chorób układu oddechowego. Pachira domowa jest niezastąpioną i pożądaną rośliną w biurach, szpitalach, przedszkolach i mieszkaniach.

Pachira srebrzysta (Pachira Argyreia)

Pachira srebrzysta - pochodzi z wilgotnych brazylijskich dżungli. Jest bardzo podobna do pakhiry wodnej, a główną cechą tego niezwykłego, egzotycznego drzewka są piękne, jasne, srebrzyste paski na ciemnozielonych, oryginalnych liściach.

Pachira okrągłolistna (Pachira Rotundiforlia)

Pachira okrągłolistna jest najrzadszym gatunkiem występującym w uprawie. Charakterystyczną cechą tej rośliny są długie pędy pokryte okrągłymi liśćmi, które mogą się zwijać wzdłuż ziemi. Dzięki temu pachira okrągłolistna jest często wykorzystywana jako dekoracyjna roślina w sklepach, biurach, ogrodach i mieszkaniach.

Pielęgnacja pakhiry w warunkach domowych

Pielęgnacja pakhiry nie jest trudna. Roślina jest wilgotniolubna, dlatego nie można dopuścić do przesuszenia gleby, należy ją często podlewać i ograniczyć dostęp bezpośrednich promieni słonecznych. Nawet w okresie zimowym należy podnosić wilgotność powietrza w pomieszczeniu, należy spryskiwać roślinę.

Nadmiar wilgoci nie zaszkodzi pakhirze, a świeże powietrze jest tylko korzystne.

Temperatura

Uprawa pakhiry nie wymaga specjalnych nakładów. Zaleca się utrzymywanie odpowiedniej temperatury wiosną i latem, najlepiej 20-25 stopni, a zimą lepiej obniżyć temperaturę do 16 stopni. Roślina nie będzie się wyciągać. Ważne jest, aby chronić roślinę przed przeciągami.

Pachira - podlewanie i wilgotność powietrza

Latem należy obficie podlewać ulubioną roślinę, w przeciwnym razie liście zaczną więdnąć. W okresie zimowym podlewanie należy ograniczyć, aby pień nie zgnił. Woda powinna być ciepła i miękka. Ważne jest, aby monitorować wilgotność powietrza w pomieszczeniu. W razie potrzeby, dwa razy dziennie spryskiwać roślinę, ale woda nie powinna dostawać się na pnie, aby uniknąć ich gnicia.

Oświetlenie

Roślina pachira bardzo lubi dobre oświetlenie. W przeciwnym razie pęd będzie się wyciągał i straci na dekoracyjności. Najlepiej umieścić roślinę na parapetach okien z wystawą na zachód lub wschód. Latem pachira domowa nie będzie miała nic przeciwko świeżemu powietrzu w ogrodzie, ale należy ją chronić przed deszczem, przeciągami i bezpośrednim słońcem.

Kształtowanie i przycinanie korony pakhiry

Wiosną należy przystąpić do kształtowania korony. W tym celu należy ostrożnie przycinać pędy, które wyciągają się do góry. W tych miejscach wyrosną nowe pędy, a korona stanie się bardziej gęsta i bujna. Najczęściej korona jest formowana w kształt kulę lub owal. Można kupić drzewko pakhiry z trzema lub więcej splątanymi pędziami. Kształtowanie takiego dekoracyjnego drzewa z sadzonek wymaga umiejętności i czasu, ale po kilku latach można uzyskać taki efekt.

Jak rozmnożyć pakhirę?

Rozmnażanie tej rośliny najlepiej przeprowadzać latem, za pomocą wierzchołków pędów lub nasion.

Świeże nasiona należy posiać w zwykłej, wilgotnej mieszance ziemi w temperaturze 25-30 stopni, spryskać i przykryć folią. Codziennie przez trzy tygodnie należy wietrzyć i podlewać nasiona, w wyniku czego kiełkują.

Odcięte wierzchołki pędów sadzi się w wilgotnej mieszance piasku i torfu. Przykrywa się folią, aby stworzyć atmosferę szklarni. W warunkach ciepła i wysokiej wilgotności po kilku miesiącach wyrośnie małe, miniaturowe drzewko.

Przesadzanie pakhiry

Pachira powinna być przesadzana raz w roku, najlepiej w marcu, przed fazą aktywnego wzrostu rośliny. Korzenie pakhiry znajdują się płytko, dlatego doniczka do posadzenia powinna być szersza i tylko o kilka centymetrów większa od poprzedniej. Odpowiednia ziemia do przesadzania powinna składać się z ziemi liściowej, piasku, ziemi z trawy i kruszywa z cegły. Dobry drenaż jest obowiązkowy.

Szkodniki pakhiry

Głównymi szkodnikami rośliny pachira są przędziorki i mszyce.

Choroby pakhiry i jak ich uniknąć:

• Liście opadają - niedostateczna wilgotność powietrza;
• Gnicie korzeni i pnia - nadmierne podlewanie, woda dostaje się na pień, szczególnie w niskich temperaturach;
• Końcówki liści brązowieją - niedostateczne podlewanie, suche powietrze, przeciągi (nie należy umieszczać pakhiry między drzwiami a oknem);
• Liście są miękkie i zwinięte - zbyt niska temperatura, możliwe nagłe zmiany temperatury w dzień i w nocy;
• Na liściach pojawiają się suche, jasne plamy - możliwe oparzenia, należy zacieniać roślinę przed bezpośrednim słońcem, szczególnie latem;
• Pęd się wyciąga, traci na grubości - brak światła, należy przenieść roślinę bliżej okna.

Żółknięcie i opadanie liści u pakhiry, szczególnie w okresie zimowym, jest bardzo niepokojącym sygnałem. Przyczyną może być działanie grzejników, które wysuszają powietrze w pomieszczeniu. Oprócz tego należy przestrzegać wszystkich zasad pielęgnacji, a piękna pachira będzie cieszyć swoim pięknem, urokiem i majestatem.