Nidularium (Nidularium) - opieka domowa

Nazwa łacińska: Nidularium

Kategoria: epifityczne rośliny zielne

Pochodzenie: wschodnia Brazylia

Brazylijski cud – nidularium

Nidularium (Nidularium) to rodzaj barwnych i malowniczych epifitów, które znajdują się w rodzinie bromeliowatych.

Swoją nazwę nidularium zawdzięcza niezwykłej budowie kwiatostanów wewnątrz rozety, z łaciny „nidus” oznacza gniazdo.

Naturalny zasięg występowania tych prawie 80 gatunków roślin, charakteryzujących się zielną formą wzrostu, to Brazylia. Średnie rozmiary tego epifitu wynoszą od 40 do 120 cm. Preferują pnie i gałęzie drzew, gdzie otrzymują naturalne nawożenie z opadających liści i ptasich odchodów.

Ta niezwykle piękna roślina bez łodygi przypomina neoreglię. Swoimi sztywnymi, wydłużonymi liśćmi, z ząbkowanymi brzegami, tworzy zwartą rozetę, przypominającą kielich. Ubarwienie liści jest zawsze zielone. Każdy gatunek rośliny ma swoje własne cechy charakterystyczne. Przed rozpoczęciem kwitnienia wewnętrzne liście nabierają pięknego czerwonego odcienia. Z tego niezwykłego gniazda wyrasta kulisty kwiatostan. Tworzą go gęsto ułożone, duże, białe kwiaty. Jednak całe piękno kwitnącego w ciepłe dni nidularium nie pochodzi od kwiatów, ale od wspaniałych i jaskrawych okryw, które nabierają czerwonego, cytrynowo-żółtego lub zielonego odcienia.

Nidularium – gatunki

Nidularium billbergioides

W naturalnym środowisku, na równinnych obszarach leśnych Brazylii, można spotkać ten cud. Może być epifitem lub epilitem. Niewielką liczbą pięknych, jaskrawozielonych, wydłużonych liści z ząbkami na brzegach tworzy rozetę w kształcie lejka. Długość liści sięga 70 cm, a szerokość 4 cm. Podczas kwitnienia, od lata do późnej jesieni, roślinę zdobi kwiatostan, składający się z 5-6 kłosów, na prostym i cienkim kwitnącym pędzie, który ukryty jest w jaskrawych, cytrynowo-żółtych okrywkach. Po kwitnieniu okrywki stają się zielone.

Nidularium innocentii

Rozłożyste rozety, składające się z licznych, sześćdziesięciocentymetrowych liści, zdobią wilgotne brazylijskie lasy, zarówno jako epifit, jak i roślina naziemna. Szorstkie liście, przypominające języki, na zewnątrz są ciemnozielone z czerwonawym odcieniem, a od spodu – ciemnobordowe. Wśród jaskrawoczerwonych, z ząbkowanymi brzegami, okrywek ukryte są kwiatostany z krótkimi pędami kwiatowymi. Okres kwitnienia jest długi, od późnej wiosny do zimy.

Nidularium purpureum

W przeciwieństwie do poprzedniego gatunku, nidularium purpureum ma dłuższe i węższe, łuskowate liście. Kwiatostan ma kształt kłosa, składający się z pięciocentymetrowych kwiatów, które są dobrze ukryte w zagłębieniach szerokich, brązowo-czerwonych okrywek. Kwitnie od połowy wiosny do połowy lata.

Nidularium fulgens

Zwarte, oryginalne rozety tworzą dwadzieścia plamistych, jaskrawozielonych liści. Mają długość do 30 cm, a szerokość 3 cm. Brzegi liści mają brązowe, czteromilimetrowe, zakrzywione kolce, które w okresie kwitnienia rośliny stają się jaskrawoczerwone. Płatki kwiatów są niebieskie lub fioletowo-liliowe.

Pielęgnacja nidularium w domu

Nidularium, podobnie jak bliski krewny billbergia, to prawdziwa tropikalna piękność. Stąd wynika, że potrzebuje wysokiej wilgotności. Oczywiście, bardziej odpowiednim miejscem dla tropikalnych roślin są wilgotne szklarnie i terraria, ale nawet w warunkach domowych nidularium będzie dobrze się rozwijać, jeśli zostaną spełnione odpowiednie warunki uprawy.

Wybór miejsca i oświetlenie

Nidularium lubi jasne, ale nie bezpośrednie światło. Wschodnie i zachodnie okna to dobre miejsca. Roślina będzie się dobrze czuła również na północnej stronie. Na południowych parapetach nidularium należy osłaniać przed bezpośrednim słońcem, aby uniknąć bladości okrywek. Będzie się również dobrze czuła w łazience, gdzie jest wystarczająco wilgotno, a brak światła można uzupełnić lampami fluorescencyjnymi.

Odpowiednia temperatura

Nidularium lubi ciepło i nie toleruje gwałtownych zmian temperatury w ciągu roku. Latem idealna temperatura to 19-25°C, zimą – 13-15°C. Upal i zimne przeciągi są również niekorzystne dla nidularium.

Podlewanie i wilgotność powietrza

W ciepłe dni roślina potrzebuje obfitego, codziennego podlewania. Należy to robić rano, a rozetę wypełniać ciepłą wodą co najmniej raz w tygodniu. Zimą podlewanie należy ograniczyć, a nawet zaprzestać, jeśli temperatura spada poniżej 19°C. Można ograniczyć się do zraszania.

Optymalna wilgotność powinna wynosić co najmniej 70%. Można ją osiągnąć poprzez regularne zraszanie i przecieranie liści wilgotną ściereczką. Aby zwiększyć wilgotność, można umieścić doniczkę na podstawce z mokrym keramzytem lub żwirem, lub użyć doniczki z automatycznym systemem nawadniania.

Podłoże i nawożenie

Podłoże powinno być lekkie i bogate w składniki odżywcze. Można użyć mieszanki: drobna kora sosnowa, ziemia liściasta, piasek i torf kwaśny (2:2:1:1). Można również użyć mieszanki ziemi liściastej, torfowej, próchniczej, darniowej i piasku w równych proporcjach. Specjalna mieszanka ziemi dla bromeliowatych będzie również dobrym wyborem dla rośliny.

W okresie wzrostu nidularium należy nawozić co 30 dni rozcieńczonym nawozem. Należy to robić poprzez zraszanie lub bezpośrednio do ziemi.

Rozmnażanie nidularium

Najlepszy czas na rozmnażanie nidularium przez oddzielenie młodych rozetek i posadzenie ich oddzielnie w płytkich, ale szerokich doniczkach, to okres wiosenno-letni.

Rozmnażanie przez nasiona w mini-szklarni jest również możliwe, ale bardziej czasochłonne. Nasiona sieje się w wilgotne podłoże, utrzymuje temperaturę co najmniej 25°C i czeka się 3 tygodnie na pojawienie się młodych pędów.

Przesadzanie

Przede wszystkim należy przesadzić roślinę kupioną w sklepie po zakończeniu kwitnienia. Następnie częstotliwość przesadzania należy dostosować do wzrostu młodych rozetek, które wypełniają doniczkę i oddzielają się od rośliny matecznej. Aby uniknąć gnicia, rozetę nie należy zasypywać ziemią. Drenaż jest obowiązkowy.

Szkodniki i choroby nidularium

Jeśli nie przestrzega się wspomnianych warunków uprawy rośliny, można nie zauważyć pojawienia się nieproszonych gości, takimi jak wełnowce, przędziorki. Należy natychmiast opryskać roślinę roztworem mydła lub przetrzeć liście alkoholem. Jeśli te działania nie pomogą, należy natychmiast zastosować środki chemiczne.

Problemy w uprawie

• Końce liści stają się brązowe lub cały liść wysycha – zbyt niska wilgotność w pomieszczeniu.
• Pojawiają się blado-brązowe lub brązowe plamy na liściach – roślina jest narażona na jasne promienie słoneczne.
• Roślina jest bardzo wyciągnięta – niewystarczające oświetlenie.
• Liście opadają – roślina jest zbyt zimno.
• Roślina nie kwitnie i zaczyna więdnąć – podłoże jest zbyt mokre.
• Nidularium nie wytwarza młodych rozetek – podłoże nie jest wystarczająco bogate w składniki odżywcze, należy stosować nawozy.