Neoregelia (Neoregelia) - opieka domowa

Nazwa łacińska: Neoregelia

Kategoria: byliny zielne epifity

Pochodzenie: Ameryka Południowa

Piękna i czarująca neoregelia

Neoregelia (Neoregelia) to niewielki rodzaj zielnych roślin rozetowych, bez łodygi, wieloletnich, o pięknych liściach, należący do rodziny bromeliowatych.

Piękną nazwą upamiętniono roślinę już w dziewiętnastym wieku, na cześć znanego biologa, doktora nauk filozoficznych, naukowca, ogrodnika, dyrektora ogrodu botanicznego w Petersburgu, Eduarda Regela. Neoregelia, przetłumaczona z łaciny, oznacza „Nowa Regelia”.

W wilgotnych lasach Ameryki Południowej, w Brazylii, Kolumbii, Ekwadorze i wschodnim Peru, występuje około 60 gatunków neoregelii. Są one bardzo różne, różnią się wielkością, kształtem, długością i kolorem, ale wszystkie gatunki mają wspaniałe liście. Są to epifityczne rośliny pasożytnicze, o niskich i rozłożystych rozetach, w porównaniu z ich krewnymi, takimi jak guzmania i echmea. Około czterdzieści gatunków odmian uprawnych zyskało dużą popularność. Często można je spotkać w szklarniach, ogrodach botanicznych, biurach i pomieszczeniach mieszkalnych.

Neoregelia - gatunki

Neoregelia caroliniana (Neoregelia carolinae)

Ten gatunek wieloletniego epifitu występuje w górskich, tropikalnych, wilgotnych lasach Brazylii. Ma jasne, zielone liście o błyszczącej powierzchni, długości do sześćdziesięciu centymetrów i szerokości do czterech centymetrów, zebrane w grupy po 20 sztuk w rozłożyste rozety przypominające lejki. Przed kwitnieniem te liście, które mają kolczaste krawędzie, nabierają jasnoczerwonego koloru. Z głębi rozet wystają proste, zwarte, w kształcie główki, kwiatostany z dużą ilością niebieskich kwiatów. Są one otoczone podłużnymi okwiatami o białozielonym odcieniu. Kwitnącą neoregelia caroliniana można podziwiać w ciepłych miesiącach.

Neoregelia marmorata (Neoregelia marmorata)

Ta brazylijska piękność ma wieloletni cykl życia, co pozwala jej rosnąć bliżej oceanu, na skałach lub w glebie, w lasach, które upiększa gęstymi, zwartymi, lejkowatymi rozetami liści. Liście neoregelii są wydłużone i spiczaste, z ząbkowanymi i plamistymi krawędziami. Mają do 60 cm długości i 8 cm szerokości. Zewnętrzna strona liści jest łuskowata i pokryta plamkami w kolorze czerwono-zielonym. Prosty kwiatostan, utworzony przez wiele białych kwiatów z różowym odcieniem, skromnie ukryty jest w nasadzie wewnętrznych liści. Tę piękność można podziwiać na początku lata.

Neoregelia tristis (Neoregelia tristis)

Roślina epifityczna. Zielone liście, przypominające język, tworzą zwarte rozety, podobne do lejków, w których ukryte są główki wielokwiatowych kwiatostanów o niebieskim odcieniu. Ciemnoczerwone okwiaty otaczają kwiatostan. Kwitnienie można podziwiać pod koniec lata.

Neoregelia ampullacea (Neoregelia ampullacea)

Roślina epifityczna, z zwartymi kępami przypominającymi butelkę. Na zielonych liściach z ząbkowanymi krawędziami widać czerwony pasek. Liście osiągają do 20 cm długości i około 2 cm szerokości. W głębi rozety ledwo widać bujny kwiatostan, utworzony przez kwiaty z asymetrycznymi, wąskimi, niebieskimi płatkami. Coroczne kwitnienie przypada na kwiecień i sierpień.

Neoregelia spectabilis (Neoregelia spectabilis)

Epifityczna roślina o wieloletnim okresie życia, pochodząca z tropików Brazylii.

Rozłożysta rozeta, składająca się z zielonych liści, przypominających kształtem język, o długości do czterdziestu centymetrów, ukrywa w sobie główkowaty kwiatostan z niebieskich kwiatów. Można je podziwiać zarówno zimą, od stycznia do lutego, jak i latem, od czerwca do lipca.

Neoregelia tigrina (Neoregelia tigrina)

Wieloletnie, okrągłe i zwarte rozety epifityczne to neoregelia tigrina. Charakteryzuje się okrągłymi liśćmi z zaokrąglonymi końcami i ząbkowanymi krawędziami. Mają żółto-zielone zabarwienie z ciekawymi paskami w odcieniu brązu i łuskowatą podstawą. Zwarte kwiatostany, utworzone przez wiele delikatnych, fioletowych kwiatów, znajdują się na niskim kwiatostanie i rozkwitają wczesną wiosną.

Neoregelia - pielęgnacja w domu

Miłośnikom egzotycznych roślin konieczna jest taka piękność, jak neoregelia. Jej wygląd i nietypowe kwitnienie, choć nie tak długotrwałe, jak u vriesea, nie ustępują innym kwiatom. Aby osiągnąć dobry wzrost i piękny wygląd rośliny, należy przestrzegać wszystkich zasad pielęgnacji neoregelii.

Miejsce i temperatura

Neoregelia lubi jasne światło. Powinna być wystawiona na jasne, rozproszone światło, bez bezpośrednich, palących promieni słońca, aby nie uszkodzić liści rośliny.

Wysoka temperatura jest korzystna dla neoregelii. Optymalna temperatura to 19-25°C, a zimą niższa temperatura, 15°C, co pozytywnie wpłynie na długość kwitnienia - do sześciu miesięcy. Niezbędny jest stały dostęp świeżego powietrza, należy unikać przeciągów.

Wilgotność powietrza i podlewanie

Pożądany poziom wilgotności wynosi około 60%. Można to osiągnąć poprzez codzienne zraszanie. Przecieranie liści wilgotną ściereczką jest bardzo przyjemne dla rośliny. Można regulować wilgotność, umieszczając doniczkę w mokrym keramzycie, żwirze lub mchu. Można również użyć doniczki z automatycznym systemem nawadniania. Dzięki skłonności neoregelii do wysokiej wilgotności, z przyjemnością ozdobi łazienkę.

W okresie aktywnego wzrostu roślina potrzebuje obfitego podlewania. Rozetę można wypełnić wodą. W chłodne pory roku należy podlewać umiarkowanie ciepłą, odstającą wodą. Częstotliwość podlewania zależy od lekko przeschniętej gleby.

Podłoże

Luźność, grubość i lekkość to główne cechy mieszanki glebowej, zapewniającej dostęp powietrza do korzeni rośliny. Drenaż powinien zajmować jedną trzecią objętości doniczki. Skład podłoża można modyfikować. Dla epifitów używamy drobnej kory sosnowej - 3 części, mchu torfowca, torfu, ziemi liściowej i próchnicy - po 1 części. Druga opcja jest odpowiednia dla roślin naziemnych: ziemia liściowa - 2 części, próchnica i torf - po jednej części i połowa normy piasku.

Przesadzanie i rozmnażanie neoregelii

Roślinę zakupioną w sklepie najlepiej przesadzić po kwitnieniu do nowej, przygotowanej mieszanki glebowej. Nie należy zasypywać rozety ziemią. Sygnałem do przesadzenia długowiecznej rośliny może być obumieranie starej rozety, od której należy oddzielić młode odrosty. Należy zachować ostrożność podczas kontaktu z korzeniami rośliny. Po przesadzeniu roślinę należy umieścić w pomieszczeniu o temperaturze nie niższej niż 22°C, a dla dobrego ukorzenienia się zapewnić dolne podgrzewanie, nie należy nadmiernie podlewać gleby.

Neoregelia rozmnaża się łatwo, podobnie jak jej bliski krewny, cryptanthus. Oddzielamy odrosty, sadzimy w przygotowanym podłożu i nie zapominamy o zraszaniu.

Rozmnażanie nasionami jest również możliwe, ale jest bardziej czasochłonne. Nasiona lekko przysypujemy mieszanką piasku i mchu torfowca, tworzymy warunki mini-szklarni o temperaturze 25°C. Po trzech tygodniach, w miarę wzrostu, sadzimy młode rośliny w docelowym miejscu.

Nawożenie

W letnie miesiące nie zapominamy o nawożeniu rośliny słabymi nawozami mineralnymi. Można je dodawać do rozety lub zraszać roślinę.

Szkodniki i choroby

Jeśli nie przestrzega się zasad pielęgnacji i nie tworzy się odpowiednich warunków, roślinę mogą odwiedzić nieproszni goście: mszyce, wełnowce, przędziorki, mączliki. Należy natychmiast zwalczać je roztworem mydła, a w razie potrzeby stosować insektycydy: akteellik, decis i karbofos.

Fusarioza to choroba, w której obumiera dolna część rośliny i może ona zginąć. Można z nią walczyć lub jej zapobiegać, stosując fundazol.

Problemy podczas uprawy

• Dlaczego liście neoregelii pokrywają się blado-brązowymi plamami? Roślina została poparzona przez bezpośrednie promienie słoneczne. Należy natychmiast usunąć ten problem, zmieniając miejsce rośliny.
• Dlaczego końce liści wysychają? Prawdopodobnie jest zbyt niska wilgotność powietrza lub w pomieszczeniu występują przeciągi.
• Dlaczego liście neoregelii bledną? Roślina ma za mało światła.

Kochaj swoją neoregelia, poświęć jej odpowiednią uwagę, a ona odwdzięczy się pięknym wyglądem, przynosząc Ci pozytywne emocje i dobry nastrój.