Cebula indyjska (Ornithogalum) - opieka domowa

Łacińska nazwa: Ornithogalum

Kategoria: rośliny cebulowe, zielne

Rodzina: hiacyntowate (Hyacinthaceae), wcześniej znajdowała się w rodzinie liliowatych (Liliaceae)

Pochodzenie: Południowa Afryka

Cebula indyjska - historia pochodzenia i rozpowszechnienia ptasiego mleczka

Naukową nazwą tej cebulowej, wieloletniej rośliny jest ptasie mleczko (Ornithogalum caudatum). Nieprzeniknione subtropikalne zarośla południowej Afryki są jej ojczyzną. W naszych krajach cebula indyjska jako roślina doniczkowa pojawiła się stosunkowo niedawno, od 1961 roku, ale już zyskała swoje miejsce na parapetach domów. Nasiona ptasiego mleczka zostały sprowadzone do Instytutu Botanicznego w Leningradzie.

Cebula indyjska należy do rodziny hiacyntowatych, która została niedawno przeniesiona z rodziny liliowatych. Naturaliści nazywają ją ptasiem mleczkiem (Ornithogalum caudatum). Jeśli dosłownie przetłumaczymy słowa greckiego pochodzenia "ornis" - ptak, "gala" - mleko, otrzymujemy "ptasie mleko". Maleńkie, malownicze, białe kwiaty stały się przyczyną tej oryginalnej nazwy.

Roślina ma płaskie, szerokie, przypominające pas, liście, które przypominają pióra koguta. Białe, żółte łuski gęsto pokrywają cebulę o zielonym kolorze, która w średnicy może osiągać dziesięć centymetrów i więcej. Co ciekawe, kwiat cebuli indyjskiej rośnie długo, zaczyna kwitnąć już w drugim lub trzecim sezonie, a przy tym wypuszcza oryginalny kwiatostan o wysokości około 60 cm, w dobrych warunkach może cieszyć właścicieli bardzo długo, nawet do trzydziestu lat. Ptasi mleczek należy do roślin trujących, ale jednocześnie posiada właściwości lecznicze.

Cebula indyjska - pielęgnacja w warunkach domowych

Roślina jest łatwa w uprawie. Aby jednak Twoja roślina była piękna i zdrowa, należy o nią dbać i przestrzegać pewnych zasad:

• najlepiej wybrać dla swojej rośliny doniczkę z terakoty. Roślina będzie się w niej czuła komfortowo: terakota pozwala na parowanie wilgoci i chroni glebę przed nadmiernym zasoleniem i osadami. Cebulę należy posadzić na dwie trzecie swojej wysokości nad powierzchnią ziemi, z czasem zajmie całą przestrzeń w doniczce;
• roślinę należy podlewać, gdy ziemia przeschnie. Zimą należy zmniejszyć częstotliwość podlewania, ponieważ nadmierne nawilżenie jest szkodliwe dla cebuli indyjskiej, co może prowadzić do gnicia korzeni;
• cebula indyjska, jako roślina doniczkowa, bardzo potrzebuje powietrza, które jest niezbędne dla rozwoju korzeni i powiększania się cebuli. W tym celu należy spulchniać glebę kilka razy w tygodniu;
• temperatura i oświetlenie powinny być umiarkowane i stałe w okresie intensywnego wzrostu, a w okresie spoczynku można dopuścić obniżenia temperatury;
• cebula indyjska dobrze czuje się w mieszance ziemi z torfu, liści i piasku;
• należy nawozić roślinę w okresie kwitnienia i intensywnego wzrostu, a nie w okresie zimowym;

• cebula indyjska rozmnaża się na dwa sposoby: z nasion - poprzez zapylanie ich w okresie kwitnienia za pomocą pędzla lub pszczół; z cebul - z odrostów, które samodzielnie rozwijają się pod łuskami cebuli matki. Można również rozmnożyć ją przez podział cebuli;
• przesadzanie cebuli indyjskiej wykonuje się wiosną lub latem, w razie potrzeby, do większej doniczki, na dno należy wcześniej umieścić drenaż.

Cebula indyjska - pielęgnacja, przeprowadzona zgodnie z wszystkimi zasadami, przyniesie tylko pozytywne rezultaty i odwdzięczy się właścicielom swoim pięknem i atrakcyjnością.

Cebula indyjska - zastosowanie

Przede wszystkim cebula indyjska jest rośliną leczniczą.

Medycyna ludowa szeroko wykorzystuje cebulę indyjską zewnętrznie jako środek leczniczy na bóle stawów, urazy, bóle głowy, łysienie, a także na choroby przeziębieniowe. W strukturze cebuli indyjskiej znajdują się aktywne substancje - fitoncydy, które mogą wzmacniać dopływ krwi do chorych organów. Wszystkie części rośliny, w których znajduje się cenny sok w dużych ilościach, posiadają właściwości lecznicze. Dbaj o swoją roślinę, pielęgnuj ją i bądź zdrowy.