Euforbia (Euforbia) - opieka domowa

Nazwa łacińska: (Euphorbia)

Kategoria: byliny

Pochodzenie: Afryka, Ameryka

Rodzaj Euphorbia z rodziny Wilczomleczowatych obejmuje około dwóch tysięcy gatunków roślin, z których większość stanowią sukulenty. Różnorodność gatunków wilczomleczy jest ogromna.

Wyrazistymi przedstawicielami jednej z grup wilczomleczy są rośliny jednoroczne i wieloletnie, krzewy i drzewa, które dobrze przystosowały się nawet do chłodniejszego klimatu, a najlepiej czują się w klimacie umiarkowanym i subtropikalnym. Rośliny te rozprzestrzeniły się po całym świecie. Drugą grupę można uznać za sukulenty – mają one w 100% podobne warunki życia do kaktusów, ale nie mają z nimi żadnych powiązań.

Wyjątkową cechą wszystkich wilczomleczy jest wydzielanie mlecznego soku, który zawiera trujący euforbin. Afrykańczycy używają mlecznego soku wilczomleczy do ogłuszania ryb.

Subtropikalna Ameryka i Afryka, a konkretnie wyspa Madagaskar, są uważane za ojczyznę tych wilczomleczy. W naturalnych warunkach zdrewniałe wilczomlecze mogą osiągać trzydziestometrową wysokość. Niektóre gatunki rosną w ogrodach i parkach, a nawet mogą tworzyć żywe żywopłoty.

W naszych umiarkowanych warunkach klimatycznych wiele wilczomleczy może rosnąć wszędzie, z wyjątkiem gatunków tropikalnych – wilczomlecz pokojowy. Jest to wspaniała ozdoba każdego wnętrza i charakteryzuje się wysoką odpornością podczas uprawy. Zdjęcie wilczomlecz można zobaczyć w następnej sekcji artykułu.

Gatunki wilczomleczy

Wilczomlecz trójgraniasty (Euphorbia trigona)

Bardzo efektowny i łatwy w uprawie wilczomlecz trójgraniasty jest powszechnie spotykany i cieszy się popularnością w różnych wnętrzach. Ten duży, zielony "zwierzak" jest częstym gościem w biurach i innych pomieszczeniach ze względu na atrakcyjny wygląd i łatwość uprawy.

Wilczomlecz trójgraniasty ma wzniesiony, mięsisty, duży, gruby, do sześciu centymetrów średnicy pęd, o przyjemnym, ciemnozielonym kolorze. Żebra pędów ozdobione są pojedynczymi, małymi, brązowymi kolcami.

Na końcach rozgałęzionych pędów wyrastają lancetowate, pięciocentymetrowe liście. Wilczomlecz trójgraniasty szybko rośnie i może osiągnąć trzy metry wysokości w ciągu czterech lat, a jego wzniesione gałęzie można porównać do oryginalnej świecy, na której znajdują się trójgraniaste "świeczki".

Ciekawe informacje można znaleźć, oglądając wideo.

Wilczomlecz tirukalli (Euphorbia tirucalli)

Absolutnie łatwy w uprawie, afrykański sukulentowy krzew, który ma zdolność magazynowania dużej ilości wody w pędach. Nic dziwnego, ponieważ wilczomlecz tirukalli pochodzi z gorącego, suchego klimatu Afryki.

Ma pałeczkowate, niezwykłe, ciemnozielone pędy, bez liści i kolców. W warunkach domowych może wyrosnąć na oryginalne, duże drzewko.

Te właściwości rośliny znajdują zastosowanie w produkcji insektycydów do zwalczania szkodników i trucizn do łowienia ryb. Jego mleczny sok jest używany do produkcji kauczuku. Stąd druga nazwa rośliny.

Wilczomlecz białonerkowy (Euphorbia leuconeura)

Efektowna sukulentowa roślina z wyspy Madagaskar, gdzie osiąga półtorametrową wysokość i tworzy nieprzeniknione zarośla. Od XX wieku wilczomlecz białonerkowy stał się ozdobą różnych wnętrz, niezastąpionym i ulubionym mieszkańcem w oranżeriach, ogrodach botanicznych i parkach. To niezwykle piękna roślina, przypominająca palmę, składa się z żebrowanego, pięciokątnego pnia, ozdobionego kępą zielonych liści o szmaragdowym odcieniu i oryginalnymi, białawymi żyłkami.

Wilczomlecz białonerkowy kwitnie białymi kwiatami w ciepłych miesiącach, a następnie pojawiają się torebki z nasionami. Dojrzałe nasiona wystrzeliwują z pojemników i rozprzestrzeniają się w różnych kierunkach, trafiając do doniczek z innymi roślinami, w których również dobrze się przyjmują.

Więcej ciekawych informacji można znaleźć, oglądając wideo.

Wilczomlecz wspaniały (Euphorbia pulcherrima)

Bardzo popularny wilczomlecz, którego kwitnienie przypada na Boże Narodzenie. Ten wilczomlecz nazywa się również gwiazdą betlejemską. Roślina kwitnie drobnymi, niepozornymi kwiatami, ale przyciąga uwagę czerwonymi, różowymi lub białymi, pięknymi liśćmi, które pięknie układają się pod kwiatostanami. Dekoracyjny wygląd kapryśnego wilczomlecza wspaniałego można uzyskać, ściśle przestrzegając reżimu temperatury i odpowiedniej wilgotności powietrza.

Wilczomlecz Milla (Euphorbia milii)

Euphorbia milii, często nazywana wieńcem cierniowym, jest ulubioną rośliną większości ogrodników. W prawie każdym biurze i innych miejscach publicznych na parapetach znajduje się kolczasty krzew z ciemnozielonymi liśćmi i mnóstwem drobnych kwiatów w kolorze różowym, czerwonym, żółtym, a nawet białym. Ta euforbia jest rośliną lubiącą światło i preferuje południowe stanowiska.

Bardziej szczegółowe informacje o wilczomleczu można znaleźć w wideo. Oglądając je, można zapoznać się z niuansami uprawy tego cudu.

Wilczomlecz obrzeżony (Euphorbia marginata)

Jednoroczny wilczomlecz, rosnący na zboczach gór Ameryki Północnej, nazywany jest wilczomleczem obrzeżonym. Białe kwiaty stały się powodem innych nazw rośliny. Nazywają go "bogatą panną młodą", "śniegiem na górze", "wczesnym śniegiem".

Niezwykle atrakcyjne i łatwe w uprawie krzewy są gęsto pokryte liśćmi z białym obrzeżem. Ten wilczomlecz ogrodowy kwitnie drobnymi kwiatami.

Wilczomlecz Fischera (Euphorbia fischeriana), znany również jako wilczomlecz Pallasa lub "męski korzeń"

W naturalnych warunkach, najcenniejszy leczniczy wilczomlecz polubił tereny Chin, Mongolii, Korei i Zakaukazia. Tutaj znaleziono tajemniczy wilczomlecz trujący przez niemieckiego botanika Fedora Fischera i naukowca-biologa Piotra Pallasa. Przez długi czas badali oni unikalne właściwości rośliny o działaniu przeciwzapalnym i antybakteryjnym.

Niezwykły "męski korzeń" ma wzniesiony, do czterdziestu centymetrów, pęd. Jest pokryty wąskimi, wydłużonymi liśćmi. Na górze pęd jest ozdobiony kwiatostanem przypominającym parasol z małych, żółtych kwiatów, które rozkwitają na wiosnę. Szczytem kwitnienia jest powstanie grubej, trójkomorowej torebki wypełnionej gładkimi, kulistymi nasionami.

Wilczomlecz Pallasa ma rozgałęziony, gruby korzeń, który zagłębia się w ziemię na głębokość do jednego metra. Oczyszczony z ziemi korzeń przypomina męską sylwetkę. Po uszkodzeniu korzenia wydziela się biały, mleczny sok, który jest silnie trujący.

Wilczomlecz Lactea (Euphorbia Lactea), znany również jako wilczomlecz Cristata (Euphorbia cristata)

Wilczomlecze pochodzące z tropików Azji stały się niezwykłą i ulubioną ozdobą mieszkań i biur, a także ogrodów, parków i skwerów. Zdjęcie wilczomlecza można oglądać przez długi czas. Euphorbia lactea to niezwykły cud o wachlarzowatym rozłożeniu, przypominający koral. Niezwykłość kształtu pędów i niezwykłe zabarwienie tej rośliny są bajeczne. Centralna część grzbietu, jasnego, zielonego koloru, to biała plama. Ząbkowane krawędzie są różowe, a duże kolce są czerwone. Krawędzie grzbietów ozdobione są drobnymi kwiatami.

Wilczomlecz Cristata jest rośliną, która nie wymaga wiele, ale źle znosi wysoką wilgotność.

Wilczomlecz - pielęgnacja w domu

Wilczomlecz pokojowy jest bardzo łatwą w uprawie i odporną rośliną. Jest idealny dla początkujących ogrodników. Aby uzyskać piękną i zdrową roślinę, należy przestrzegać podstawowych zasad pielęgnacji.

Wybór miejsca i temperatura

Wilczomlecz, który lubi światło, najlepiej rośnie na południowych oknach. W ciepłe dni można go wystawić na balkon lub do ogrodu.

Zakres temperatur waha się od 20–22°C latem do 10–13°C zimą. Minimalna temperatura to 5°C.

Wilgotność powietrza i podlewanie

Roślina wilczomlecz nie wymaga wysokiej wilgotności, a spryskiwanie można wykonywać tylko w celu higieny.

Podlewamy w miarę wysychania gleby. Orientacyjna częstotliwość podlewania latem to raz w tygodniu, w okresie wiosenno-jesiennym – co dwa tygodnie, zimą – co trzydzieści dni. Aktywnie rosnącą roślinę podlewamy częściej.

Gleba i nawożenie

Do wilczomlecza pokojowego potrzebna jest gleba, która nie jest zbyt zbita. Można to osiągnąć, dodając perlit, pokruszony cegły i węgiel drzewny do mieszanki składającej się z równych części piasku, torfu, ziemi liściowej i darniowej, oraz próchnicy. Gotowa mieszanka gleby dla sukulentów również jest odpowiednia.

Jak rozmnażać wilczomlecz?

Wierzchołkowe, dwunastocentymetrowe sadzonki, które mają pięć liści, są doskonałym materiałem do rozmnażania. Odcięte wierzchołki pozostawia się na dwie doby, aby na cięciu powstała warstwa ochronna, a następnie krótko zanurza się w ciepłej wodzie. Następnie cięcie posypuje się węglem drzewnym i sadzi w mieszance torfu i piasku. Potrzebne jest dużo światła i temperatura nie powinna spadać poniżej 20°C. Sadzonki szybko się ukorzeniają.

Przesadzanie wilczomlecza

Wiosenne przesadzanie jest korzystne dla wilczomlecza pokojowego. Na dno należy koniecznie położyć dobry drenaż.

Jak przycinać wilczomlecz?

Marcowe przycinanie pędów o połowę jest nie tylko pożądane, ale i konieczne. W ten sposób formuje się ładną koronę i usuwa się pędy, z których opadły liście.

Choroby i szkodniki wilczomleczy

Wilczomlecze łatwo zwalczają choroby i są odporne na szkodniki. Czasami jednak odwiedzają je nieoczekiwani goście. Mogą to być:

• wełnowce,
• przędziorki,
• mszyce.

Możliwe problemy podczas uprawy

• Dlaczego wilczomlecze zrzuca liście? Niedostateczna ilość światła zimą, nadmierne podlewanie i odwrotnie, zbyt mała ilość wody, niska temperatura i niedostateczna ilość fosforu w glebie mogą prowadzić do takich problemów.
• Brak kwitnienia u wilczomlecza, opadanie młodych liści – roślina nie ma wystarczającej ilości światła.
• Gnicie pędów – niska temperatura w pomieszczeniu lub nadmiar wilgoci.

Należy przestrzegać zasad uprawy i zachować szczególną ostrożność podczas kontaktu z rośliną. Wtedy piękny wilczomlecz będzie wspaniałą ozdobą każdego wnętrza. Można się nim podziwiać bez końca, ale warto zapoznać się również z innymi roślinami doniczkowymi, zdjęcia i nazwy których znajdują się na stronie. Otwieramy katalog roślin doniczkowych.