Dzikie (Dyckia) - opieka domowa

Nazwa łacińska: Dyckia

Kategoria: sukulenty, rośliny zielne

Pochodzenie: środkowa część Ameryki Południowej

Krótko o niepozornej dyckii

Rodzaj Dyckia obejmuje ponad sto wieloletnich, łatwych w uprawie sukulentów, zgrupowanych w rodzinie bromeliowatych.

Dyckia zawdzięcza swoją nazwę wybitnemu botanikowi z XVIII wieku, Józefowi Salm-Reifferscheidt-Dyckowi.

Naturalnym środowiskiem występowania dyckii, podobnie jak jej krewnych, są górskie tereny południowej części kontynentu amerykańskiego, a w szczególności Brazylia, z jej suchym, równikowym klimatem. Tam, na skalistych powierzchniach, dyckie – litofity – doskonale rosną w słoneczne dni.

Dyckie charakteryzują się twardymi, wąskimi, kolczastymi liśćmi, tworzącymi rozety o wymiarach od 20 cm do 50 cm. Wokół dorosłych roślin pojawia się wiele młodych odrostów, które z czasem tworzą kolczastą kępę lub oryginalny krzaczek. Gama kolorów zależy od gatunku rośliny. Liście mogą być zarówno zielone, jak i szaro-niebieskie. Z boku rozety wyrasta około sześćdziesięciocentymetrowy pęd kwiatowy z kwiatami przypominającymi dzwonki, w kolorach od żółtego do czerwonego i pomarańczowego. Tworzą one kwiatostany przypominające kłosy. Piękno to można podziwiać bliżej jesieni. Z wyglądu dyckie przypominają ananasa. Uprawa dyckii nie wymaga dużego nakładu pracy, ale w pielęgnacji roślin domowych zawsze obowiązują pewne zasady.

Gatunki dyckii

Dyckia odległokwiatowa (Dyckia remotiflora)

Efektowny, trzydziestocentymetrowy, krzewiasty sukulent z dwudziestopięciocentymetrowymi, ciemnymi liśćmi. Ojczyzną dyckii są południowe wyżyny Brazylii i Urugwaju. Na spodzie liści znajdują się szare łuski. Dyckia kwitnie bliżej późnej jesieni. Krzewy ozdobione są pędami kwiatowymi o wysokości do jednego metra, z jaskrawymi kwiatostanami, z których wyrastają pomarańczowe kwiaty.

Dyckia krótkolistna (Dyckia brevifolia)

Ten gatunek dyckii ma miniaturową rozetę o wymiarach do 35 cm. Tworzy ją duża liczba ciemnozielonych, krótkich, kolczastych liści, z łuskowatą tylną stroną. Kwiaty przypominające dzwonki tworzą kwiatostany podobne do kłosów, które zdobią około sześćdziesięciocentymetrowy pęd kwiatowy.

Dyckia Fosteriana (Dyckia Fosteriana)

Sukulencik, wieloletnia dyckia, z piękną, płaską rozetą, o wysokości 20 cm i szerokości 13 cm. Liście pokryte są szarymi łuskami. Kwiaty są pomarańczowe.

Dyckia wysoka (Dyckia Fosteriana)

Nazywana również dyckią gigantyczną. Występuje w Argentynie. Ma twarde, wydłużone, zakrzywione, kolczaste po bokach liście, które rosną bezpośrednio od korzeni. Rozeta ma piękny kształt gwiazdy. Kwitnie wiosną. Na prawie metrowym pędzie kwiatowym tworzy się kwiatostan z nielicznymi, jaskrawymi kwiatami w kolorze pomarańczowym lub żółtym. Gatunek jest mrozoodporny. Dyckia wysoka przypomina hechtię.

Dyckia – pielęgnacja w domu

Dyckia jest bardzo łatwa w uprawie. Nie stawia specjalnych wymagań. Nawet początkujący ogrodnik może mieć ten egzotyczny okaz w swojej domowej kolekcji. Zapoznajmy się z tymi prostymi zasadami.

Oświetlenie i wybór miejsca

Dyckia lubi jasne, słoneczne światło, może też zadowolić się półcieniem, ale będzie rosła wolniej. Najlepszym miejscem dla rośliny będą okna południowe, południowo-wschodnie i południowo-zachodnie.

Temperatura

W lecie odpowiednia temperatura to 20-29°C, a zimą 10-17°C. Roślina dobrze znosi też świeże powietrze w ogrodzie, na balkonie lub tarasie w ciepłe pory roku.

Wilgotność powietrza i podlewanie

Odpowiednią wilgotnością powietrza jest 60%. W upalne dni warto spryskiwać roślinę. W okresie kwitnienia należy ograniczyć podlewanie, aby kwiaty nie traciły swojej dekoracyjności. Aby utrzymać wilgotność w doniczce, na powierzchni podłoża można położyć warstwę torfu.

W ciepłe dni obficie podlewamy nie zimną, miękką wodą. Między podlewaniami ziemia powinna lekko przeschnąć. Zimą podlewamy rzadziej i mniej obficie.

Podłoże

Do samodzielnego przygotowania mieszanki ziemi należy użyć ziemi ogrodowej, gruboziarnistego piasku, torfu (2:1:0,5). Można dodać również pokruszoną korę sosnową, trochę perlitu lub cegły. Warstwa dobrego drenażu powinna zajmować jedną trzecią objętości doniczki.

Nawożenie

W okresie wzrostu roślina potrzebuje nawożenia. Co najmniej raz w miesiącu podajemy nawozy rozpuszczalne. Należy je rozcieńczyć wodą w proporcji 1:4.

Przesadzanie i rozmnażanie dyckii

Głównym wskaźnikiem konieczności przesadzenia dobrze wyrośniętej rośliny jest mała doniczka i niestabilność rośliny w doniczce. Należy wybrać większą doniczkę z otworem w dnie i przesadzić roślinę, starając się nie uszkodzić korzeni. Jeśli jest wiele małych odrostów, można je oddzielić od rośliny matecznej i posadzić w oddzielnych doniczkach.

Dyckię rozmnaża się przez podział kępy, odrosty i nasiona. Podczas wykonywania tej czynności należy używać rękawic.

Szkodniki i choroby dyckii

Regularne oględziny rośliny zapobiegną pojawieniu się nieproszonych gości: wełnowców, przędziorków i mączlików. Jeśli jednak problem się pojawi, należy opryskać dyckię insektycydami (Ferovit, Aktara).

Problemy w uprawie

• Wiotkie i miękkie liście – zbyt niska temperatura w pomieszczeniu.
• Gnicie korzeni i łodygi – przelanie podłoża.
• Brązowe końcówki liści – podlewanie rośliny twardą wodą.
• Szare plamy na liściach – zbyt wysoka wilgotność powietrza, objaw chorób grzybowych. Należy natychmiast przesadzić roślinę do nowej doniczki i nowego podłoża, które należy zdezynfekować.
• Sukulenty rosną zbyt wolno i nie wytwarzają nowych rozet – należy nawozić roślinę.