Asplenium (Asplenium) - opieka domowa

Nazwa łacińska: (Asplenium)

Kategoria: wieloletnie paprocie

Pochodzenie: Australia, Azja Południowo-Wschodnia, Malezja

Paproć asplenium – delikatna, efektowna i łatwa w uprawie

Asplenium (Asplenium) – rodzaj niezwykłych i niepowtarzalnych wieloletnich, zwięzłych roślin paprociowatych, obejmujący siedemset ich odmian w rodzinie Aspleniaceae. Rośliny te występują jako epifity, rosnące w kątach gałązek, na pniach dużych drzew, skałach, a także jako paprocie naziemne. Większość z nich jest uprawiana i z powodzeniem wystawia się w biurach, sklepach i innych pomieszczeniach publicznych przez miłośników roślin doniczkowych. Paproć asplenium ma również wiele ludowych nazw. Często można usłyszeć nazwy takie jak: kostrzewa, ptasie gniazdo, stonoga.

Przedstawiciele tego rodzaju zostały opisane już w 1753 roku przez znanego przyrodnika Carla Linneusza.

Asplenium uważa Azję Południowo-Wschodnią, Australię i Afrykę za swoje ojczyzny. Obszary tropikalne na wszystkich kontynentach, charakteryzujące się podwyższoną wilgotnością otoczenia, tworzoną przez niezwykłe, zacienione lasy, skaliste formacje, które osłaniają promienie jasnego słońca, są komfortowe dla roślin paprociowatych i w pełni odpowiednie do ich rozprzestrzeniania się i tworzenia gęstych skupisk.

W naturalnych warunkach można spotkać różne gatunki roślin paprociowatych, charakteryzujące się wieloletnimi okresami wegetacyjnymi, zarówno wiecznie zielonymi, jak i opadającymi. Rośliny paprociowe, które rosną na wolności, ukazują całe swoje piękno, którego różnorodność można zobaczyć tylko tam, gdzie mogą osiągnąć dwa metry wysokości. Każda odmiana ma swój unikalny i oryginalny wygląd.

Asplenium charakteryzuje się pełzającym, powierzchniowym, kłączowym systemem korzeniowym. Łuski na korzeniach sprawiają, że są one gąbczaste, co pomaga roślinie wchłonąć odpowiednią ilość wilgoci. Główną cechą charakterystyczną jest kształt liści. Kostrzewa ma mieczowate frondy o jasnej zieleni z falistymi brzegami, które tworzą nacięte lub pełne blaszki liściowe. Zewnętrzna strona liści jest gładka i błyszcząca, a ich tylna część ma ciemnobrązowe prążki, które biegną w różnych kierunkach od żyłki głównej i służą do rozwoju zarodni. Tworzy to bardzo unikalny wzór z pasków zarodni, dlatego roślina otrzymała nazwę „stonoga”. Liście wyrastają z łodygi na sztywnych, ciemnych ogonkach, które mają zielone, brązowe, a nawet purpurowe odcienie. Piękne frondy tworzą coś w rodzaju gniazda. Zgodnie z angielską interpretacją nazwa asplenium oznacza „ptasie gniazdo”.

Te lubiące cień, jasnozielone paprocie doniczkowe asplenium ozdobią wnętrze, a także stworzą ciekawe kompozycje kwiatowe w grupach z chamedoreą lub dyffenbachią.

Kostrzewa, lubiąca wilgoć i ciepło, doskonale przystosowuje się do sztucznego oświetlenia i tworzy przyjemny mikroklimat w łazience.

Gatunki asplenium

Asplenium gniazdowe (Asplenium nidus)

Dzika przyroda tropikalnego lasu pozwala wieloletniej, zielonej paproci epifitycznej, aby zdobiła swoją obecnością gałązki lub pnie dużych drzew.

Asplenium nidus ma grube, łuskowate kłącza, które wchłaniają wilgoć, dzięki czemu tworzy się bujna zieleń w kształcie gęstej rozety, przypominającej ptasie gniazdo. Służy ono również jako doskonałe miejsce do gromadzenia wilgoci i organicznych substancji odżywczych, które są korzystne dla wzrostu asplenium gniazdowego.

Ta szeroko rozłożona rozeta składa się z pełnych, skórzastych, jasnozielonych frond o długości do siedemdziesięciu pięciu centymetrów. Centralna, czarno-brązowa żyłka dzieli blaszkę liściową na dwie połowy, a drobne żyłki biegną od środka na boki. Dolna strona liścia jest wyposażona w zarodnie ze sporangiami, dzięki którym paproć rozmnaża się.

Mieszkańcy wyspy Tajwan wiedzą, jak przygotować paproć gniazdową. Przygotowane danie z drobnych kawałków pędów asplenium z dodatkiem czosnku i papryczki chili jest popularne wśród mieszkańców. Lecznicze właściwości kostrzewy są szeroko stosowane przez ludowych zielarzy. Za pomocą nalewek z asplenium ludowi znawcy walczą z nieprzyjemnym zapachem z ust, wrzodami, astmą i dolegliwościami mięśniowymi.

W odpowiednich warunkach domowych, przy odpowiedniej pielęgnacji, można uzyskać wspaniałą, efektowną, szybko rosnącą paproć doniczkową o falistych, wygiętych frondach, przypominającą fontannę. Ta piękna roślina doniczkowa, która lubi cień, jest wspaniałą ozdobą wnętrz biur, sklepów i innych pomieszczeń publicznych.

Asplenium Parvati (Asplenium Parvati)

Wśród ogromnej różnorodności odmian kostrzewy, asplenium parvati wyróżnia się szczególnie. Ta roślina doniczkowa, która lubi cień, ma duży, ale krótki, gruby, łuskowaty system korzeniowy. Zielona, lejkowata rozeta tworzy się z szerokich, do dziesięciu centymetrów, błyszczących liści, które osiągają dwadzieścia centymetrów długości. Podwójna, pierzasta nacięcie tych delikatnych, zaokrąglonych blaszek liściowych sprawia, że są one czarujące i przypominają liście marchewki. Ta niezwykła stonoga może osiągnąć wysokość około czterdziestu pięciu centymetrów, a średnica krzewu sięga trzydziestu centymetrów. Zarodnie znajdują się na dolnej części liścia i dojrzewają pod koniec lata.

Asplenium Leslie (Asplenium Leslie)

Jest atrakcyjnym, miniaturowym, zielnym cudem, którego wysokość może osiągnąć dwadzieścia pięć centymetrów. Kompaktowy, oryginalny krzew ma gęstą rozetę, bujną koronę. Wygląd asplenium leslie przypomina kapustę savoyską.

Ta niezwykła stonoga ma proste, błyszczące, gładkie, nacięte frondy o ciemnozielonym kolorze z koronkowymi brzegami. Liście gnieżdżą się na grubym, pionowo ułożonym, łuskowatym kłączu. Tylna strona blaszek liściowych jest przystosowana do dojrzewania sporangiów w okresie letnim.

Asplenium Osaka (Asplenium Ocaka)

Ojczyzną tej interesującej paproci są tropikalne obszary Afryki Wschodniej, Azji Południowo-Wschodniej.

Cechami charakterystycznymi asplenium osaka są wydłużone, proste, rzadko faliste, błyszczące, jasnozielone liście z żyłkami. Długie, błyszczące frondy tworzą duże krzewy o oryginalnej, kopulastej koronie.

Asplenium Antiguum (Asplenium Antiguum)

Azja Wschodnia, Korea, Chiny, Japonia, Tajwan są ojczyzną tej wiecznie zielonej, łatwej w uprawie paproci. W naturalnych warunkach roślina może osiągać zarówno w górę, jak i na boki, do metra wysokości. Niezwykłe, spiralne liście tworzą efekt małego tornada lub wiru. Roślina ma wspaniałe, jasnozielone, wąskie, długie liście z falistymi brzegami. Powierzchnia tego mięsistego, niezwykłego liścia jest błyszcząca.

Paproć doniczkowa antiquum ma kompaktowe rozmiary, gęsty krzew z gęstym środkiem, który jest prawie niewidoczny. Z przyjemnością umieści się na parapecie, lubi rozproszone światło słoneczne i regularne zraszanie latem.

Asplenium bulbiferum (Asplenium cybulkowaty)

Jest bardzo dekoracyjną, żyworodną paprocią, która ma trzykrotnie pierzaste, wydłużone, trójkątne, sześćdziesięciocentymetrowe liście z pąkami przybyszowymi. Po dostaniu się do wilgotnej gleby pąki-cybulki wypuszczają korzenie i dają życie licznym sadzonkom paproci.

Ojczyzną asplenium cybulkowatego jest Nowa Zelandia. W naturalnych warunkach kostrzewa preferuje skaliste tereny z obecnością lasów. Jest to mrozoodporna roślina, która nie boi się nagłych ochłodzeń.

Podobnie jak inne, szybko rosnące, łatwe w uprawie rośliny doniczkowe, asplenium cybulkowate doskonale ozdobi wnętrze każdego pomieszczenia publicznego.

Asplenium – pielęgnacja w domu

Asplenium nie jest najbardziej wymagającą paprocią doniczkową, ale aby uzyskać efektowny i bujny krzew, należy regularnie pielęgnować roślinę i zapewnić jej odpowiednie warunki: wysoką wilgotność otoczenia i gleby, stałe, komfortowe, zacienione miejsce jak najdalej od urządzeń grzewczych.

Rozważmy krok po kroku, jak dbać o łatwą w uprawie roślinę doniczkową asplenium?

Wybór miejsca i temperatura

Komfortowym miejscem dla kostrzewy, która potrzebuje rozproszonego światła, będą okna skierowane na wschód, zachód, północny zachód. Jeśli takie opcje nie są dostępne, łatwa w uprawie roślina doniczkowa może znajdować się również w innym miejscu, które jest chronione przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.

Warto utrzymać stałą temperaturę dla tropikalnej rośliny w zakresie od 20°C do 25°C latem, a zimowa temperatura nie powinna spadać poniżej 13°C. Przy niższych temperaturach roślina doniczkowa może stracić liście.

Wilgotność powietrza i podlewanie

Odpowiedni poziom wilgotności powietrza dla ptasiego gniazda powinien wynosić co najmniej 60%. Dlaczego liście paproci wysychają? Odpowiedź na to pytanie jest wprost proporcjonalna do wilgotności otoczenia. Niższe wartości mogą prowadzić do wysychania końcówek liści. Można utrzymać te parametry poprzez zraszanie, unikając dostawania się wody do rozety. Dobrym nawilżaczem będzie podstawka z wilgotnym mchem lub keramzytem. Kupujemy doniczki do kwiatów z automatycznym nawadnianiem – to pomoże znacznie zwiększyć wilgotność otoczenia.

Regularne podlewanie co trzy lub cztery dni latem jest konieczne. Należy przy tym obserwować stan gleby w doniczce. Wilgotny stan bez zastoju będzie wskaźnikiem prawidłowego podlewania. Zimą podlewamy co siedem dni. Woda do podlewania powinna być ciepła, miękka, deszczowa, przefiltrowana.

Gleba i nawożenie

Mieszanka glebowa powinna być lekka, sypka, dobrze przepuszczalna. Taki podłoże dla paproci można łatwo kupić w specjalistycznym sklepie. Samodzielnie mieszankę glebową przygotowuje się z torfu, piasku, ziemi liściowej i darniowej, w równych proporcjach. Aby poprawić jakość mieszanki, można ją rozcieńczyć sfagnum lub węglem drzewnym.

W ciepłe okresy międzysezonowe paproć potrzebuje regularnego nawożenia nawozami mineralnymi, co trzydzieści dni, z obowiązkową zawartością potasu.

Przesadzanie

Szybko rosnąca paproć doniczkowa, pielęgnacja jej polega przede wszystkim na prawidłowym przesadzaniu.

Młode okazy wymagają corocznego wiosennego przesadzania. Starsze kostrzewy przesadza się co trzy lata. Pierwszymi wskaźnikami konieczności przesadzenia mogą być pojawienie się korzeni w otworze drenażowym doniczki lub występowanie ich na powierzchni bryły korzeniowej. Należy przesadzić roślinę, jeśli bardzo spowolniła swój wzrost. Przesadzając roślinę z jednej doniczki do nowej, większej, zmniejszamy ryzyko uszkodzenia delikatnych korzeni stonogi. Przesadzony krzew potrzebuje wilgotnego powietrza i dobrego oświetlenia. Nie należy nadmiernie nawilżać podłoża.

Rozmnażanie asplenium

Paproć doniczkową można rozmnażać przez podział kłącza, spory lub pąki przybyszowe.

Dorosły asplenium można rozmnożyć przez podział krzewu podczas przesadzania. Każdą część krzewu sadzi się w oddzielnej doniczce, a po miesiącu roślina dobrze się zaaklimatyzuje w normalnych warunkach.

Dłuższy i bardziej pracochłonny sposób rozmnażania nowej paproci można stosować za pomocą dojrzałych, wysuszonych spor. Na zwilżone i wysterylizowane podłoże lub torf wysiewa się przygotowane spory. Tworzy się warunki mini szklarni w ciepłym i ciemnym miejscu. Regularnie wietrzy się i nie zapomina się podlewać. Po kilku miesiącach pojawią się małe pędy, które można przesadzić po osiągnięciu pięciu centymetrów wysokości.

Odmiany żyworodne doskonale rozmnażają się za pomocą pąków przybyszowych. Z tych pąków, znajdujących się na tylnej stronie frondy, wyrasta mały pęd, który należy przesadzić do przygotowanej, małej doniczki z odpowiednim podłożem. Dla rośliny doniczkowej należy stworzyć warunki szklarniowe, przykrywając ją butelką, regularnie podlewając i wietrząc.

Szkodniki

W przypadku nieodpowiednich warunków uprawy i nieregularnej pielęgnacji rośliny doniczkowej mogą pojawić się nieoczekiwani goście w postaci wełnowców, przędziorków, mączlików, wciornastków. Można temu zapobiec, stosując insektycydy.

Trudności w uprawie asplenium

• Frondy paproci zwijają się z powodu niskiej temperatury w pomieszczeniu i obecności przeciągów. Być może należy wybrać dla asplenium bardziej odpowiednie miejsce.
• Dlaczego paproć wysycha? Głównymi przyczynami tego problemu jest nadmiar ciepła w pomieszczeniu i w konsekwencji zbyt suche powietrze spowodowane urządzeniami grzewczymi; nieodpowiednie podlewanie; należy sprawdzić, czy na roślinie nie ma szkodników.
• Liście stały się blade i straciły swój dekoracyjny blask – może to być spowodowane nadmiarem światła słonecznego i należy zacienić roślinę; roślina doniczkowa potrzebuje nawożenia.
• Żółknięcie blaszek liściowych, pojawienie się brązowych plam może sygnalizować początek dojrzewania spor, dorosła roślina przygotowuje się do sporonoszenia.

Paproć – przesądy

Czy można mieć paproć w domu, każdy miłośnik kwiatów musi zdecydować sam. Jeśli takie pytanie się pojawia, prawdopodobnie należy poznać ludowe przesądy dotyczące paproci w domu: czy jest potrzebna, czy nie. W końcu, ilu ludzi, tyle różnych opinii. Istnieje wiele pozytywnych aspektów, dla których obecność paproci asplenium jest po prostu niezbędna w mieszkaniu, zwłaszcza w pomieszczeniach, w których znajduje się telewizor, komputer, kuchenka mikrofalowa.

Ulubiony kwiat swoją urodą pomoże zoptymalizować i wprowadzić harmonię do domowej atmosfery, złagodzić konflikty między domownikami różnych pokoleń i znaleźć kompromis w relacjach. Magiczne właściwości kwiatu wypędzają złe moce, przyciągają pieniądze do domu i chronią przed nadmiernymi wydatkami. Istnieją jednak również kontrastujące, zagrażające przesądy, które określają, dlaczego nie należy trzymać paproci w domu. Zgodnie z tymi przesądami kwiat ma energetyczny wampiryzm, powoduje bóle głowy i zmęczenie u otoczenia, u domowników częściej występują niepowodzenia, nieprzyjemności i choroby.

Ta piękna, dekoracyjna, łatwa w uprawie roślina doniczkowa, przy odpowiedniej pielęgnacji, będzie wspaniałą ozdobą każdego wnętrza.