Adiantum (Adiantum) - opieka domowa

Nazwa łacińska: (Adiantum)

Kategoria: wieloletnie paprocie

Pochodzenie: Azja Wschodnia, Ameryka, Brazylia

Wyrafinowana paproć adiantum – delikatne piękno i feeria na parapecie

Adiantum to rodzaj, który łączy w sobie delikatne i wyrafinowane, efektowne paprocie z rodziny Pteridaceae. Inne systemy klasyfikacji roślin zaliczają ten rodzaj, składający się z dwóchset pięknych, ozdobnych okazów, do rodziny Adiantaceae.

Łacińska nazwa tych unikalnych paproci, przetłumaczona z języka Greków, oznacza „nawilżać”, co wynika z dziwnej, specyficznej cechy blaszek liściowych, które mają hydrofilowe właściwości, charakterystyczne dla wszystkich członków tej grupy roślin – pozostają „roślinami, które nie przemakają”, suche, niezależnie od stopnia nawilżenia wodą.

Istnieje wiele innych potocznych nazw tych ciekawych paproci o delikatnych, cienkich łodygach i zarodniach. Adiantum chętnie reaguje na te wspaniałe nazwy. Nazywa się go włosami Wenery, kręconymi włosami, dziewczęcymi włosami, suchostoją, adiantum.

Wyrafinowanie tych niskich, lubiących wolność, wilgoć, dzikich paproci wyraźnie widać w miejscach ich występowania. Takimi ulubionymi terenami dla wiecznie zielonego krzewu są zacienione, wilgotne miejsca, obszary z wapiennymi tufami, brzegi rzek, wąwozy ze źródłami i wodospadami, którymi bogate są subtropikalne regiony naszej planety.

Paproć adiantum uważa Azję Południowo-Wschodnią, Amerykę Południową i Brazylię za swoją ojczyznę.

Popularność adiantum pojawiła się już w czasach starożytności. Opisał go rzymski pisarz i uczony Pliniusz Starszy w wielkich encyklopediach, które wyprzedzały Wikipedię – „Historia Naturalna”.

I ta ulubiona przez miłośników roślin ozdobna paproć adiantum stała się jedną z modnych roślin domowych i szklarniowych. Niezwykły, atrakcyjny, efektowny wygląd kwiatu adiantum będzie ozdobą każdego pomieszczenia, doskonale wpasuje się w nowoczesny wystrój i przemieni to miejsce w prawdziwy raj.

To cudo ma postać bylin z cienkimi, płożącymi się korzeniami, na których powierzchni widać czarne, czasami brązowe, matowe łuski. Wysokość lekkiego, zwiewnego krzewu, który doskonale może znaleźć się na parapecie lub w wiszącym koszu, sięga do pół metra. Pod względem objętości roślina wygląda bardzo duży, ale wizualnie nie obciąża przestrzeni, swoim wyglądem przypomina luksusowy zielony wodospad.

I to wszystko dzięki drobnym, koronkowym listkom adiantum o szarozielonym lub jasnym zielonym odcieniu, które wygodnie osadzone są w kolejności naprzemianległej lub spiralnej na dwudziestopięciocentymetrowej, gładkiej, ciemnej łodydze, którą u paproci nazywa się rhizomem. Szerokie i gładkie blaszki liściowe są mocno podzielone, mają klinowate, trapezowe lub jajowate odcinki ułożone wachlarzowo, tworząc oryginalne frondy o surowej, wzorzystej strukturze. Od dołu poszczególne odcinki liściowe otoczone są okrągłymi, wydłużonymi lub liniowymi organami zarodników – zarodniami.

Te niezwykłe, unikalne liście-frondy przypominają duże, koronkowe liście żakarandy, a także paprocie nefrolepis.

Roślina „włosy Wenery” słynie nie tylko ze swojego piękna i atrakcyjności, ale także ze swoich właściwości leczniczych. Jej koronkowe listki są bogate w triterpenoidy, flawonoidy, lipidy, steroidy, olejki eteryczne, kwasy fenolowe, a nawet ich pochodne. Blaszki liściowe adiantum, posiadające właściwości lecznicze i antybakteryjne, są doskonałym materiałem do wytwarzania leków. Mikstury, nalewki, syropy są często stosowane jako środek wykrztuśny i przeciwgorączkowy przez zachodnioeuropejskich specjalistów. Układ oddechowy, wątrobę, śledzionę i pęcherz moczowy można również leczyć lekami z suchostoją. Za pomocą okładów i kompresów leczy się owrzodzenia o charakterze nowotworowym i zmniejsza detoksykację po ugryzieniach wściekłych zwierząt. Chińscy lekarze stosują wywary z liści adiantum w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Płukanie włosów takim wywarem leczy łupież. Szampony do włosów z dodatkiem olejku eterycznego z „włosów Wenery” są popularne. Nalewka alkoholowa pomaga w walce z łuszczycą.

Adiantum – gatunki

Gatunki paproci adiantum omówimy bardziej szczegółowo, wraz z indywidualnymi cechami i ciekawymi zdjęciami roślin.

Adiantum „włosy Wenery” (Adiantum capillus-veneris)

Ten gatunek jest najpopularniejszy ze wszystkich paproci domowych i otrzymał swoją ciekawą nazwę ze względu na podobieństwo jego listków do ludzkich włosów. Ciepłolubny, zielny gatunek adiantum osiąga wysokość około czterdziestu centymetrów. Tworzy eleganckie frondy o długości do dwudziestu pięciu centymetrów, z koronkowymi, szarozielonymi lub jasnozielonymi listkami, osadzonymi na łodygach-rhizomach w kolejności naprzemianległej lub spiralnej. W naturalnym środowisku ozdabia swoją urodą kaukaskie i krymskie tereny górskie w pobliżu wody, na podłożu wapiennym. Roślina „włosy Wenery” w domu stała się najciekawszą i najpopularniejszą ozdobą wnętrz biur i innych przestrzeni publicznych.

Adiantum podkowy (Adiantum pedatum)

Najpiękniejsza, wyrafinowana i efektowna paproć adiantum podkowy uważa Amerykę Północną i Azję Wschodnią z jej rozległymi lasami liściastymi, górskimi wodospadami, strumieniami, rzekami i jeziorami za swoje ojczyste tereny – tam roślina czuje się komfortowo.

Wiecznie zielona, zielna roślina o wysokości do sześćdziesięciu centymetrów, z pierzastymi liśćmi-frondami, które opadają, może być zarówno rośliną ozdobną w ogrodzie, jak i wspaniałą ozdobą Twojego przytulnego domu, zajmując swoje honorowe, widoczne miejsce.

Adiantum podkowy ma prosty rhizom i płożące się łodygi, które pokryte są płaskimi, błyszczącymi, jednostronnymi, pierzasto podzielonymi, jasnozielonymi listkami z nacięciami na brzegach. Ten niezwykły okaz nie kwitnie, ale swoim pięknym wyglądem potrafi poprawić nastrój w każdą pogodę przez cały rok.

Adiantum podkowy imbricatum (Adiantum pedatum Imbricatum)

Bardzo ciekawa, nietypowa, wyrafinowana paproć-krasnoludek, która tworzy kulisty krzew o wysokości do piętnastu centymetrów. Posiada koronkowy, piękny, okrągły, płaski, wachlarzowaty, zielonkawy niebieski listek z cienkimi, błyszczącymi, czarnymi pędami. Wiecznie zielony krzew doskonale wygląda zarówno samodzielnie, jak i w towarzystwie innych roślin. To cudo doskonale wpasowuje się w biurowe wnętrza, będzie wspaniałą ozdobą domu, majestatycznie będzie wyglądać w ogrodach, parkach, szklarniach.

Adiantum Fragrans (Adiantum Fragrans)

Azja Południowa i południowoamerykańskie Andy są ojczyzną tego delikatnego, ozdobnego cudu.

Wiecznie zielony krzew, który bardzo szybko rośnie, w naturalnym środowisku osiąga pięćdziesiąt centymetrów wysokości. Jego gęste krzewy składają się z owalnych, jasnozielonych listków o długości do trzech centymetrów i szerokości półtora centymetra. Popularne i poszukiwane przez miłośników roślin adiantum fragrans – te szybko rosnące rośliny domowe stały się wyjątkową ozdobą każdego wnętrza.

Adiantum raddianum (Adiantum raddianum)

To wspaniała epifityczna roślina, która doskonale zadomowiła się w swoich rodzimych stronach – subtropikalnych lasach brazylijskich.

Adiantum raddianum, znany również jako klinowaty, wygląda jak gęsta, płożąca się roślina. Jego czterdziestopięciocentymetrowe blaszki liściowe mają szerokość do dwudziestu pięciu centymetrów i są podzielone na oddzielne, centymetrowe, jasnozielone listki z błyszczącymi, czarnymi korzeniami. Podstawa liścia jest klinowata, a wierzchołki zaokrąglone. W zagłębieniach listków znajdują się półokrągłe zarodniki.

Adiantum trapezowy (Adiantum trapeziforme)

Środkowa i Południowa Ameryka z jej wilgotnymi lasami tropikalnymi są ojczyzną adiantum trapezowego.

Wieloletnie, duże, krzewiaste paprocie osiągają metr wysokości i osiemdziesiąt centymetrów szerokości. Trapezowe frondy składają się z pierzastych, ciemnozielonych, romboidalnych listków z nierównymi brzegami i cienkimi, czarnymi łodygami na głównej, czarnej osi. Na brzegach listków znajdują się zarodniki.

Paproć domowa adiantum trapezowy przyciąga uwagę swoimi dużymi rozmiarami, a opadająca korona, zwisająca z doniczki, wygląda magicznie.

Adiantum piękny (Adiantum formosum)

Znany również jako adiantum wspaniały, jest jednym z największych i najmocniejszych adiantum domowych. Ciemnozielone, trójkątne, pierzaste, sztywne listki utrzymywane są przez mocne, czarno-fioletowe łodygi. W rezultacie powstaje oryginalna, gęsta, kaskadowa korona. Ten potężny i surowy egzot doskonale wygląda w kompozycjach szklarniowych z innymi roślinami, na przykład z dyffenbachią.

Adiantum – pielęgnacja w domu

Na pierwszy rzut oka paproć domowa „włosy Wenery” nie jest wymagającą rośliną i będzie rosła w dowolnym miejscu. Jednak, aby uzyskać interesujący i atrakcyjny okaz, należy zapewnić mu odpowiednią i wysokiej jakości pielęgnację, spełniając jego wymagania i zachcianki. Pielęgnacja „włosów Wenery” w domu polega na stworzeniu dla niej szczególnego mikroklimatu, takiego jak w terrariach lub floriariach, ponieważ wilgotne powietrze i stabilna temperatura są bardzo ważne dla tej rośliny. To tropikalne cudo doskonale będzie rosło w łazience.

Wybór miejsca i temperatura

Lokalizacja domowego adiantum powinna być jasna, ale zacieniona, gdzie nie docierają bezpośrednie promienie słoneczne. Odpowiednie będą miejsca od północy lub wschodu.

Roślina dobrze czuje się przy sztucznym oświetleniu. Doskonale ozdabia i wnosi swoją oryginalność do wnętrz biur i innych przestrzeni publicznych.

Komfortowa temperatura dla adiantum latem to około 20°C, a zimą – od 15°C. Można ją obniżyć do 10°C, dalsze ochłodzenie będzie stresujące dla adiantum, liście nie wytrzymają zimna i mogą wystąpić problemy z dalszym wzrostem rośliny.

Adiantum lubi świeże i czyste powietrze. Zaleca się regularne wietrzenie pomieszczenia. W ciepłe dni roślina z przyjemnością spędzi czas na balkonie, werandzie lub w ogrodzie.

Wilgotność powietrza i podlewanie

Roślina domowa „włosy Wenery” potrzebuje wysokiej wilgotności powietrza, powyżej 60%. Można to osiągnąć poprzez regularne zraszanie adiantum ciepłą wodą i otoczenia. Można również umieścić obok rośliny pojemnik z wodą lub nawilżacz, akwarium lub terrarium. Skutecznym sposobem na zwiększenie wilgotności jest stosowanie doniczek z automatycznym systemem nawadniania.

Regularne podlewanie rośliny w ciepłe dni powinno odbywać się co najmniej trzy razy w tygodniu, a zimą – raz na tydzień. Należy unikać przesuszenia gleby, ale nadmierne podlewanie również jest szkodliwe. Można stosować podlewanie od dołu, aż do nawilżenia górnej warstwy gleby. Następnie należy usunąć wodę z podstawki. Woda powinna być lekko ciepła, miękka, najlepiej deszczowa lub dobrze odstana.

Gleba i nawożenie

Gotową mieszankę glebową dla paproci, luźną, kwaśną i przepuszczalną, można kupić w sklepie ogrodniczym. Można również przygotować glebę samodzielnie. Należy do niej dodać w równych proporcjach torf, piasek, ziemię darniową i liściową. Aby uzyskać lepszą jakość gleby, można dodać trochę torfu i węgla drzewnego.

W ciepłe dni, gdy adiantum aktywnie rośnie, należy go nawozić płynnymi nawozami co dwa tygodnie. Należy zmniejszyć dawkę nawozu o połowę w stosunku do podanej w instrukcji. W okresie jesienno-zimowym „włosy Wenery” nie wymagają nawożenia.

Przesadzanie

Młode okazy zaleca się przesadzać co roku na wiosnę, a starsze – w miarę zapełnienia doniczki. Każdy proces ma swoje niuanse. Jak przesadzić paproć adiantum, aby zminimalizować stres dla rośliny, również należy wiedzieć i uwzględniać.

Należy wybrać doniczkę szeroką, nie za wysoką, niewiele większą od poprzedniej, z otworem drenażowym. Pojawienie się korzeni w otworze jest sygnałem, że należy przesadzić roślinę. Należy ostrożnie usunąć roślinę z ziemi i dokładnie obejrzeć delikatne korzenie. W razie potrzeby należy usunąć uszkodzone miejsca. Należy posadzić roślinę domową na tej samej wysokości. Nie należy mocno ubijać ziemi wokół rośliny, tylko lekko docisnąć. Po przesadzeniu i podlaniu adiantum należy umieścić w miejscu o wysokiej wilgotności powietrza i zapewnić mu odpowiednią pielęgnację.

Rozmnażanie adiantum

W warunkach domowych można rozmnażać roślinę „włosy Wenery” poprzez podział kępy podczas przesadzania rośliny oraz za pomocą zarodników.

W okresie wiosenno-letnim można oddzielić młode pędy adiantum wraz z korzeniami i posadzić je w oddzielnych doniczkach.

Rozmnażanie za pomocą zarodników jest bardziej pracochłonne i skomplikowane. Zarodniki można pobrać z tylnej strony liścia. Należy wysiać przetworzone słabym roztworem nadmanganianu potasu zarodniki w wcześniej zdezynfekowanej mieszance glebowej, umieszczonej w płytkich doniczkach. Należy stworzyć warunki mini-szklarni, tymczasowe zacienienie i dolne ogrzewanie w temperaturze 21°C. Sadzonki mogą pojawić się po miesiącu. Aby umożliwić dalszy wzrost, należy przenieść je w jasne miejsce. W ten sposób adiantum rozmnaża się w naturalnych, dzikich warunkach.

Szkodniki adiantum

Liście suchostoją zawierają substancje, które odstraszają szkodniki. W przypadku wykrycia na roślinie przędziorków, mączlików, wciornastków, mszyc lub białych muszek, należy natychmiast opryskać roślinę środkami owadobójczymi. Profilaktycznym środkiem przeciwko szkodnikom może być opryskiwanie adiantum wodnym roztworem z dodatkiem pyłu tytoniowego.

Możliwe trudności w uprawie adiantum

• Dlaczego paproć wysycha? Wysychanie i opadanie liści adiantum jest reakcją na wysokie temperatury i zbyt suche powietrze w pomieszczeniu, zbyt dużo światła, możliwe promieniowanie słoneczne, niewłaściwe podlewanie, zbyt ciężką glebę.
• Dlaczego paproć żółknie? Należy nawozić adiantum i dostosować podlewanie.
• Skręcanie się liści u adiantum – roślina jest wystawiona na przeciągi, w doniczce jest zbyt wilgotna gleba, w pomieszczeniu jest zimno i zbyt wysoka wilgotność.
• Liście stają się blade – należy przenieść roślinę „włosy Wenery” w bardziej zacienione miejsce.

Przestrzegaj powyższych zasad uprawy adiantum, okazuj mu miłość i uwagę, a Twoje szybko rosnące rośliny domowe będą cieszyć Cię wspaniałym, unikalnym wyglądem dzięki swoim niezwykłym, koronkowym liściom przez cały rok.