Acanthostachys (Acanthostachys) - opieka domowa

Nazwa łacińska: Acanthostachys

Kategoria: epifityczne rośliny zielne

Pochodzenie: Ameryka Południowa i Środkowa

Krótka informacja o unikalnym egzotycznym akantostachysie

Akantostachys (Acanthostachys) to najmniejszy rodzaj w rodzinie bromeliowatych.

W tropikach Ameryki Południowej rosną duże, wieloletnie epifity, które bardzo lubią gałęzie i pnie wysokich drzew.

Akantostachys to roślina o rozetkowym typie wzrostu. Wąskie, opadające, o kolczastych brzegach, długie, prawie metrowe, ciemnozielone liście tworzą tę niepowtarzalną, unikalną piękność. W procesie wzrostu pojawiają się pędy boczne. Z centrum rozetki wyrastają od lipca do października kwiaty. Po kwitnieniu tworzy się pomarańczowo-czerwone kwiatostan, którego wygląd przypomina ananas.

Roślina jest wspaniałą ozdobą dużych, jasnych i przestronnych wnętrz: centrów handlowych, ogrodów zimowych, oranżerii, domów wypoczynkowych. Na mniejszych powierzchniach akantostachys wykorzystuje się jako piękną roślinę pnącą, a także jako epifit na oryginalnych drewnianych podstawach i w kolorowych donicach.

Jej nazwa w pełni odnosi się do wyglądu i budowy liści rośliny. Jeśli dosłownie przetłumaczyć z języka Greków „acantha” i „stachys”, to otrzymamy „kolc” i „kłos”.

Gatunki akantostachysa

Akantostachys stożkowaty (Acanthostachys strobilacea, Klotzsch & Otto)

Od połowy dziewiętnastego wieku wieloletni akantostachys jest rośliną ozdobną. Jego wysokość może osiągnąć metr. Luźna rozeta składa się z wąskich, długich, opadających do ziemi, zielono-srebrzystych liści. Brzegi blaszek liściowych pokryte są ostrymi, czerwonymi kolcami. Tworzy pędy boczne. Kwitnie od połowy lata do późnej jesieni. Stożkowate kwiatostany pojawiają się po zakończeniu kwitnienia. Bardzo przypominają ananasa.

Dziki akantostachys stożkowaty doskonale rośnie na wysokości 800 m n.p.m., w lasach tropików i subtropików. Ten epifityczny egzot może wspinać się po pniach i gałęziach drzew, a jako litofit ozdabiać skaliste skały. Takimi miejscami są wschodnia Brazylia, Paragwaj, północno-wschodnia część Argentyny.

Akantostachys pitcairnioides (Acanthostachys pitcairnioides)

Trawiasty wieloletnik o kolczastych, ciemnozielonych liściach o ciemno szmaragdowym odcieniu, czasami nazywany jest Echmeą pitcairnioides (Aechmea pitcairnioides). Kwitnie niezwykłymi, niebieskimi, bardzo delikatnymi kwiatami, które pojawiają się z centrum rozetki.

Akantostachys – pielęgnacja w domu

Akantostachys to wcale nie kapryśna roślina, warunki panujące w mieszkaniu jej odpowiadają. Ten egzot będzie bardzo oryginalny w wystroju wnętrza, jeśli użyjemy zabawnych podpór, podpórek, drewnianych zawieszek i dekoracyjnych, małych doniczek. Aby to osiągnąć, należy prawidłowo pielęgnować roślinę i dbać o odpowiednie warunki jej utrzymania.

Oświetlenie i wybór miejsca

Akantostachys woli cień, a intensywne światło powinno być rozproszone. Najlepszymi miejscami dla tego tropikalnego egzota będą obszary od wschodu, zachodu i północy. Jeśli doniczka stoi od strony południowej, należy chronić roślinę przed jasnymi promieniami słońca, które negatywnie wpływają na liście.

Temperatura

Ciepłe pomieszczenia bez gwałtownych zmian temperatury są bardzo odpowiednie dla akantostachysa. Odpowiednia temperatura w ciepłym okresie przejściowym to 20-25°C, a wraz z nadejściem chłodów należy stopniowo obniżać temperaturę powietrza i utrzymywać ją na poziomie 15-18°C.

Podlewanie i wilgotność powietrza

Zimowe, umiarkowane podlewanie ciepłą, odstającą wodą, przeprowadzamy, gdy podłoże w doniczce jest lekko przeschnięte. Regularnie podlewana roślina w ciepłym okresie roku będzie wyglądać wspaniale.

Akantostachys potrzebuje podwyższonej wilgotności powietrza. Opryskiwanie ciepłą, miękką wodą będzie bardzo korzystne dla rośliny.

Nawozy

Nawozimy nawozami rozpuszczalnymi dwa razy w miesiącu. Zabieg można wykonywać w postaci oprysków. Zimą nawozy nie są konieczne.

Gleba

Akantostachys w doniczce będzie dobrze rósł w mieszance glebowej, składającej się z: próchnicy, ziemi liściowej, gruboziarnistego piasku lub perlitu, kory sosnowej (2:4:1:1). Aby mieszanka glebowa była przewiewna, jej skład uzupełnia się torfem, węglem drzewnym, ziemią darniową.

Przesadzanie i rozmnażanie

Przesadzanie przeprowadza się wiosną, usunięte rozety, które przekwitły. Doniczka dla młodej rośliny nie powinna być zbyt duża, ponieważ akantostachys będzie obficie kwitł dopiero po wypełnieniu całej objętości doniczki korzeniami.

Akantostachys rozmnaża się młodymi, uformowanymi odrostami-sadzonkami. Oddziela się je od rośliny matecznej i sadzi w oddzielnych doniczkach. Z nasion można również uzyskać młode sadzonki. W tym celu nasiona dezynfekuje się roztworem nadmanganianu potasu i wysiewa w porowatej mieszance glebowej, tworząc warunki mini-szklarni. Po sześciu dniach powinny pojawić się młode rośliny.

Choroby i szkodniki

Jeśli warunki uprawy są nieprawidłowe, akantostachys mogą odwiedzić nieproszni goście – mączliki i wełnowce. Można je od razu wykryć podczas oględzin rośliny. Natychmiast stosujemy domowe środki: roztwór mydła, roztwór olejowy lub nalewki alkoholowe.

Trudne momenty w uprawie

• Końce blaszki liściowej pokrywają się brązowymi plamami, a następnie zasycha cały liść – zbyt suche powietrze w pomieszczeniu, podczas podlewania używa się twardej wody.
• Na powierzchni liści pojawiają się brązowo-bladożółte plamy – bezpośrednie promienie słoneczne spowodowały oparzenia rośliny.
• Liście i pędy gniją – skutki nadmiernego podlewania.

Kochaj swojego egzota, dbaj o wszystkie niuanse pielęgnacji roślin tropikalnych, a on odwdzięczy się kolorowymi liśćmi i barwnym kwitnieniem.